Aan de buitenkant:

Witte lampen
In het dak van de bus zitten 5 lampen die de omgeving kunnen verlichten. Handig als je moet inparkeren bij te late aankomst op kampeerplek. Ook bij onraad 's nachts misschien een afschrikeffect op potentiële boeven.

Reflectors
Het contour van de bus kan in het donker zichtbaar gemaakt worden door er een lamp op te richten. Veilig, maar ook vervelend als je ergens in het donker niet wilt opvallen.

Blusbus after dark

Bult
Het dak van de bus is verhoogd met een kunststof badkuip. Daardoor heb je binnenin een heeeeeel stuk meer ruimte. Het dak is zo hoog dat je er nèt (1.75m) in kunt staan. Boven het bestuurdersgedeelte hebben we een opslag voor kookkrat en dergelijke gemaakt. Nadeel van het verhoogde dak: niet vergeten dat de bus zo hoog is. Het dak is niet van metaal, dus bij een aanraking met een stevig object (boom, brug, rotswand) is de kans op een cabrio-bus erg groot. Ook niet handig bij vallend gesteente, wel gezellig als het regent. Omdat we een gedeelte van de tocht in de winter zouden doen en omdat we er ook al snel achter kwamen dat zonneschijn op het dak de temperatuur aardig deed oplopen in de bus, hebben we de polyester kuip geïsoleerd. Hoe het spul precies heet weet ik niet meer, maar het is hoogwaardig isolatiemateriaal (uit de ruimtevaart!) in de vorm van zwarte schuimmatten die (met een hoop geklieder) tegen het dak zijn gelijmd. Ze zitten er nog steeds, dus de lijm is hitte en kou bestendig. Het effect is niet direct merkbaar (het wordt nog steeds koud of warm in de bus) maar waarschijnlijk zullen de temperatuurswisselingen veel groter zijn geweest zonder isolatie. Bijkomend voordeel: je stoot ook niet meer zo hard je hoofd aan het dak.

A8
Bovenop het dak zitten nog stickers van een witte A en een 8. Handig voor Opsporing Verzocht. Vaag zichtbaar zijn nog de sporen van 870. Vroeger had de bus dus blijkbaar een andere code.

Zwaailichten
De bus was voorzien van een blauwe zwaailichtbalk op het dak en 2 blauwe flitsers in de gril. Deze lampen zijn verwijderd (helaas) evenals de sirene die onder de voorbumper zat. Er heeft ook nog een oranje zwaailicht op het dak gezeten. De pot zit er nog, evenals de bedrading. Op het dak heeft waarschijnlijk ook nog een grote antenne gezeten.

Stickers 112
Op de zijkant en achterop zitten nog stickers met de tekst ALARM 112 DAAR RED JE LEVENS MEE. Net zoals de tekst BRANDWEER en het logo van de Gemeente Assen verbaasden wij (en anderen) ons erover dat deze teksten nog op de bus zaten.
In Nederland kregen we overal commentaar op BRANDWEER. Van, 'Hey, kom je me blussen als er brand is' tot 'Mag dat zomaar allemaal?!' Antwoord: ja, het mag dus allemaal zomaar. Er mogen zelfs blauwe zwaailichten op je bus zitten. Als ze het maar niet meer doen. Gelukkig begreep in het buitenland, vanaf Duitsland (Brandwehr?) niemand meer wat er nou precies stond, maar het woord ALARM!!! en de kleuren van de bus trokken toch wel de nodige (en soms wantrouwende) blikken. In Turkije hebben ambulancebusjes ongeveer dezelfde kleurstelling (rood met witte streep), in Oezbekistan zagen we een blusbus-variant van Russische makelij, ook rood-wit kleuren. Merk UAZ, bijgenaamd Boechanka (= broodje). De brandweer in Oezbekistan draagt trouwens een soort camouflage pak... waarom is niet duidelijk.

De één-één-twee stickers zijn reflecterend in het donker.

Acculaderstekkers
Tussen bestuurdersportier en schuifdeur zitten twee acculaderstekkers. We weten eigenlijk nog steeds niet precies waarvoor die nou dienen. We dachten om ervoor te zorgen dat de accu van de bus altijd opgeladen was zodat hij altijd kan starten in de kazerne. Een paar brandweermannen die de bus een keer bekeken hebben zeiden dat eentje was om alle apparatuur (portofoons ed.) in de bus te kunnen opladen. De brandweer kon zo alles erin laten zitten en in de bus opladen, zodat je niet bij een noodsituatie eerst alle spullen in moet laden.

In de bus zat ook een box (acculader?) die hier iets mee te maken had.

De bus was ook voorzien van een hoofdschakelaar om alle stroom in 1 keer uit of aan te kunnen zetten. Deze functie is inmiddels verwijderd. Handig in verband met diefstal, dachten we. Na de bus een keer naar de garage te hebben gebracht was men daar vergeten de hoofdschakelaar uit te zetten. Toen we weg wilden rijden was de accu leeg.
Na wat geknoei aan een relais startte de bus in Nederland opeens ook al niet meer. De Wegenwacht moest eraan te pas komen en er bleek een startonderbreker geactiveerd (?!) te zijn. Zie de Voorbereiding 'van bank naar bed'. Je kunt je afvragen of het handig is om in een brandweerauto een startonderbreker te hebben. In Noord Italië kregen we weer startproblemen. Na lang zoeken had een garage gespecialiseerd in elektronica het probleem gevonden. Bij de accu zat een ding dat stuk was. Iets van een accuhoofdschakelaar, ik ben vergeten hoe het nou precies heette. Toen is besloten om het hele feature uit te schakelen. Er is goed gemeten of er geen lekstroom was en sindsdien zijn de startproblemen verdwenen.

4WD
De bus heeft vierwielaandrijving. Daar zijn we een aantal keren heel erg blij mee geweest, zeker omdat we in de winter reisden. Ideaal voor op besneeuwde wegen of modder. Je kunt op plekken komen die je met een twee-wiel-aangedreven auto niet mogelijk zijn of moeilijk zijn. Je durft net iets meer omdat je wat extra achter de hand hebt. En het werkt! In de woestijn Turkmenistan bleek echter ook dat de bus geen jeep is. In zandduinen in de Karakoemwoestijn werden de grenzen van wat kan en wat niet kan duidelijk. Een nadeel is dat de ruimte tussen bodem en grond erg klein is. Een ander nadeel is dat deze vierwielaandrijving de bus zwaarder maakt. Zou je er een off-the-road bus van willen maken, dan moet je hem denk ik verhogen en voorzien van terreinbanden. Er zaten trouwens Snow and Mud banden op bij de brandweer.

De bus heeft aan beide kanten zijdeuren. Volgens ons is dat niet gebruikelijk maar wel erg praktisch.

Soms erg handig: vierwielaandrijving

Aan de binnenkant:

Schakelaars + zekeringenkast
Omdat de brandweer de bus voorzien heeft van extra toeters en bellen zaten voorin op het dashboard een hele rij lichtschakelaars voor de zwaailichten en extra buiten- en binnenlampen. Onder het handschoenenvakje zaten zekeringen die dit hele extra elektronische gedeelte beschermden. Na wat gefriemel hieraan startte de bus dus niet meer (zie de Voorbereiding). De schakelaars zitten niet meer in de bus, op die plek zit nu de radio-cd-speler. Ook de zekeringenkast is eruit. Achter die zekeringen liepen een hele hoop extra draadjes voor al die extra lampen. Een gedeelte is weggehaald of doorgeknipt in een poging om de elektronische verwarring te verkleinen. De elektronica is daarmee meteen de zwakke schakel van de bus. Er is namelijk te veel aan gerommeld door te veel verschillende mensen, kortom het is een zooitje. Een wederom enthousiaste maar amateuristische actie om te kijken of het niet meer werkende remlicht toch weer ging branden als je het rechtstreeks met een draadje aan het rempedaal verbond, had meteen weer de gebruikelijke consequentie: de bus startte niet meer... Ilona was het geëxperimenteer toen meer dan zat en heeft een algeheel verbod op het aanraken van draadjes ingesteld.

Discolampen
Eén van de betere gadgets. Boven de achterklep zitten vijf ronde lampen. Twee witte die dienen als extra binnenverlichting, twee oranje, gekoppeld aan de richtingaanwijzer en een rode, gekoppeld aan het remlicht. Je weet dus wanneer de chauffeur wil afslaan of remt. Je ziet het al voor je; de brandweermannen op de bankjes achterin die, zich stevig vasthoudend aan elkaar, angstvallig de lichtjes in de gaten houdend terwijl het busje natuurlijk met een rotvaart onderweg is naar de volgende brand. We verdenken de brandweer ervan dat ze dit gadget afgekeken hebben van de tuk-tuks in Thailand.

Traanplaat
De bodem van de bus is achterin helemaal bekleed met traanplaat. Dat is lekker stevig en makkelijk. Voor de gezelligheid hebben de vorige eigenaars er een grenen houten vloertje overheen gelegd. Alleen de open haard ontbreekt.