Nieuwsbrief uit Bishkek

Bishkek, Kyrgyzstan, 11 mei 2006

Momenteel wonen we (al weer een week of 2) in een appartementje in Bishkek. Ilona is weer op pad om zaken te regelen en Pee is langzaam herstellende van ziek zijn.

Hier volgt een korte update van ons omdat we al lang niks van ons hebben laten horen (website ligt erg achter op dit moment omdat er geen mogelijkheden en tijd was)! We hebben wat hectische dagen achter de rug en er is toch wel veel gebeurd.

Voordat we in Bishkek het appartement betrokken, hebben we een tour langs het Issyk Kul Lake gemaakt van een week of twee. Mooi weer en mooie bergen dus heerlijk. Buiten Bishkek is het platteland en toch wel een stuk armer maar wel Kyrgyzstan! We hebben tweedaagse trekkingen gedaan in verschillende valleien en dat was weer erg leuk om te doen. Samen met een Belgisch stel (die ook al 7 maanden aan het reizen waren met het openbaar vervoer maar vanuit Bangkok zijn vertrokken en nu richting België gaan) hebben we de rugzak met tent en eten ingepakt. Omdat het zeker nog geen seizoen is, is het overal nog erg rustig. Ook nog niet erg groen vanwege de kou 's nachts maar dat heeft ook weer wat. Een verslag van de tour rond Issyk Kul volgt in een later Dagboek.

Helaas hadden we de laatste dag pech en is er een steen door ons autoraam gegooid. Iemand heeft een paar schoenen, een zonnebril en een rugzakje van de Belgen meegenomen. De grootste pech was dat de Belgen hun paspoorten vergeten waren uit het rugzakje te halen... Vervolgens hebben we 8 uur met de militsia doorgebracht om samen met hun het onderzoek te doen en om uiteindelijk een verklaring van diefstal te krijgen (de militsia neemt hun werk uiterst serieus maar ons geduld is erg op de proef gesteld). De volgende dag zijn we snel terug naar Bishkek gereden zodat ieder zijn zaken kon gaan regelen. Pee voelde zich toen al niet lekker en ik ben met Elmira en Zamira van Ecotour op zoek gegaan naar een appartementje. Elmira en Zamira zijn geweldig! Ze hebben ons ook al geholpen met de militsia (via de telefoon) bij de aangifte van de diefstal en ze helpen ons met de bus. We kunnen altijd bij ze terecht en dat geeft een erg goed gevoel.
Een dag later moesten we ons visum gaan verlengen. We hebben snel een brief naar de baas geschreven dat we erg graag langer hier willen blijven zodat we Kyrgyzstan en de bergen in de zomer kunnen zien. Inmiddels is ons toeristenvisum omgezet in een 'ordinary' visum. Maar helaas voor maar een maand. Hopelijk lukt het om dit ordinary visum zonder al te veel problemen te verlengen voor een aantal maanden.

Tevens zijn we op zoek gegaan naar een nieuw raam voor de bus. Gelukkig mocht de bus bij Ecotour binnen staan zodat de bus veilig staat en helpt de 'driver' ons met het zoeken van een nieuw raam. Helaas hebben we geen tweedehandsraam kunnen vinden en is er een via Toyota besteld in Dubai (!) Kosten: 65 USD. Op diezelfde dag konden we pas aan het eind van de middag in ons appartementje. Pee was die dag nog steeds niet lekker en erg last van diarree + koorts. Het weer is hier ook extreem warm (rond de 30 graden) voor de tijd van het jaar dus dat deed Pee ook al niet goed. Uiteindelijk hebben we alle spullen uit de bus in ons appartementje gegooid en zijn we vervolgens snel naar ons 'Koninginnedagfeestje' gegaan. Omdat we contact hadden gelegd met de Nederlandse consul, Ben Berwers, had hij ons uitgenodigd voor 'ons' feestje (Ben heeft de Belgen erg goed geholpen met het regelen van nieuwe paspoorten uit Moskou!? Andere ambassades wilden hun niet helpen omdat ze geen tijd (of zin) hadden). Het feestje was erg leuk en leuke mensen ontmoet. Het deed me erg goed om weer eens een uitnodiging voor een sociale activiteit te krijgen (dus mis ik dit toch wel). Zo hebben we wat mensen gesproken en gelukkig zelfs met een aardige, vrouwelijke dokter waar we een kaartje van hebben gevraagd vanwege de diarree van Pee.

De volgende dag ging het slechter met Pee en hebben we de dokter gebeld. We konden meteen bij haar terecht. Er is een flinke bacteriële ontsteking in de darmen wat koorts geeft en waardoor Pee niks meer binnen houdt. Pee is flink doorgespoeld op de kliniek (infuus, infuus, infuus), hij heeft medicijnen gekregen, een dieet en verder moet hij rusten en heel veel drinken. Dus daar houden we ons maar aan. De samenloop van omstandigheden van de afgelopen dagen heeft Pee niet goed gedaan (slecht eten, uitdroging, veel zon, hoogte en inbraak bus). De dokter is erg vriendelijk, legt alles in haar beste Engels uit (ze is Russisch) en we vertrouwen haar volledig.

Maar het goede nieuws is (en daar zijn we op dit moment even erg gelukkig mee!) dat we een huisje in Bishkek hebben gevonden! Een - jawel- eigen toilet, een douche die het doet, een ijskast en een gasfornuis. Wat een luxe en weer even heerlijk. Zeker omdat Pee ziek is, kan hij hier goed uitzieken en hebben we lekker de ruimte. Het huren van een appartementje gaat hier erg gemakkelijk. Geen gedoe met contracten etc. en de prijs is 130 USD voor een maand. Niet duur dus voor de luxe die je krijgt. Als we in een goedkope hotelkamer in Bishkek blijven, kost ons dat per dag minstens 10 USD en dan zit je in zo'n depressief hok waar je de toilet en douche moet delen met een andere kamer.

Wat onze plannen verder zijn, weten we nog niet precies. We zijn aangekomen op het punt waarop op de kaart een vraagteken staat. Het eerste doel, nl. om met de bus naar Kyrgyzstan te rijden, is bereikt en nu gaan we bedenken hoe verder.
We willen in ieder geval proberen om wat langer in Kyrgyzstan te blijven. Op de eerste plaats omdat het seizoen om de bergen in te gaan de zomer is. Daarnaast willen we toch proberen om de blusbus te verkopen. Om alle zaken hiervoor rond te krijgen, zal de nodige tijd kosten. Als verkopen niet lukt, zullen we terug moeten rijden en voor alle landen weer een visum moeten regelen. Dit heeft niet onze voorkeur op dit moment. Verder ga ik rondkijken of ik iets in vrijwilligerswerk kan doen, eventueel helpen voor Ecotour en gaat Pee weer aan zijn website werken, een nieuw fototoestel kopen en foto's maken. Natuurlijk willen we er dan ook lekker op uit in de bergen, of met de eigen bus en anders met het openbaar vervoer. We zien het wel. Op dit moment is het reizen dus even gestopt en wonen we even in Bishkek. Dit geeft weer een ander ritme (boodschappen doen, schoonmaken, zelf koken) en de mogelijkheid om wat contacten te leggen. Een prettige afwisseling. Voorlopig zal het dus even wat rustiger worden op het blusbusopreis-avonturen-front!