De
voorbereiding: kaarten en kadootjes Aerdenhout,
Nederland, 19 juli 2006 | Voor
we op weg gaan maken we 2 tassen:
Eentje
gevuld met reisgidsen en landkaarten. Eentje gevuld met allerlei kleine souvenirs. Om
toch een redelijke kans te maken uiteindelijk in de buurt van China terecht te
komen, verzamelen we een tas vol reisgidsen en landkaarten. Een middagje shoppen
bij Pied à Terre in Amsterdam zorgt voor een redelijk compleet en erg verschillend
assortiment. Zo hebben we van Turkije een nauwkeurige en uitgebreide kaart, verspreid
over voor en achterkant terwijl we heel Centraal Azië (van Iran tot China)
op 1 kaart hebben. Uiteindelijk is dat niet zo een probleem omdat er toch niet
zoveel opties zijn (verdwalen is moeilijk als er maar één weg is).
Tot Turkije doen we het met de gratis routekaarten van de ANWB. Meestal hebben
we daar genoeg aan omdat we op doorgaande routes blijven. De
collectie reisgidsen bestaat voornamelijk uit Lonely Planets. Niet altijd de beste
en meest objectieve boeken, wel (voor ons) de meest vertrouwde (en met mooie plaatjes).
|
|  | | Tsja,
where to go? | In
de aanbieding! | Om
onze doortocht te versoepelen bij locale autoriteiten en om onderweg vrienden
te maken onder de plaatselijke bevolking, hebben we ons gewapend met een zak vol
souveniertjes. Deze bribes-bag is voornamelijk gevuld met heeeel veeel
Dellufsblauwkitschspul. Gekocht met kwantumkorting op de markt in Rotterdam. Er
staat daar een heuse koopman die niets anders verkoopt (je vraagt je af aan wie).
Die prullen blijken namelijk nogal duur (toeristenprijzen, er is natuurlijk geen
Nederlander die er zijn geld aan uitgeeft) als je ze los koopt in souvenirwinkeltjes
(2,75 euro voor een paar miniscule houten klompjes). Als je het echt groots wil
aanpakken kun je terecht bij Junora bv. (info@junora.com), ze verkopen Nederlandse
Geschenkartikelen, van sleutelhangers en pennenhouders tot echte klompen die je
kunt dragen. Overigens zijn de porseleinen klompjes ook gewoon te koop in Mashhad
in Iran.
Het (achteraf wat naïeve) idee is om lastige politiemannen
af te kopen met sigaren, een stoere zonnebril of desnoods de klompjes zodat we
onze Dollars in de pocket kunnen houden. Opdringerige kuddes kinderen (do you
have pen?) leiden we af met balonnen en plaatjes van molens. In het uiterste geval
hebben we een heuse Starwars-mok of drinkbekers met Amerikaanse vlag. Behulpzame
automonteurs krijgen een basebalcap van de New York Yankees of van, jawel, Holland.
Vrouwen verleiden we met een paar kleurige Thaise doeken.Uiteindelijk
is het veel te veel en gebruiken we nauwelijks iets. Wat veel beter werkt is Marlboro
sigaretten, blikjes bier of gewoon geld. De souvenirs blijken wel handig mensen
te bedanken voor hun gastvrijheid. Zo sta je niet met lege handen, al vragen we
ons soms af wat ze van die rare klompjes denken. Wat we over hebben laten we
achter bij Pepijn, die werkt voor Every Child in Kyrgyzstan. Hij is er erg blij
mee, zijn ervaring is dat mensen vaak smelten als je ze klein cadeautje uit Nederland
geeft. |
|